X
تبلیغات
دیوان کامل حضرت شاه نعمت الله ولی

دیوان کامل حضرت شاه نعمت الله ولی

حضرت حق کجا شود راضی که دل بنده ایی بیازاری

موج و حباب

موجیم وحباب هر دو یک آب                          آب است حجاب آب دریاب

آنها که به چشم عقل بینند                            بینند خیال غیر در خواب

عقل ار چه چراغ بر فروزد                               هرگز نرسد به تور مهتاب

معشوق خودیم و عاشق خود                  عشق است دلیل راه اصحاب

آن نقطه بدان که اصل حرف است              یک فصل بخوان ولی زهر باب

در بحر محیط جمله غرقیم                              مانند حباب و عین ما آب

مارا نسب است از خداوند                      عالی تر از این کر است انساب

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم بهمن 1391ساعت 11:39  توسط محمد علی  | 

نقاب

افتابی زماه بسته نقاب       می نماید به چشم ما دریاب  

نظری کن در آینه بنگر                          ور نداری تو آینه در آب

نقش خیری خیال اگر بندی            آن خیالی بود ولی در خواب

صورت و معنی همه داند                 هرکه او باشد از اولوالالباب 

لیک در هر چه رو بنماید               هم مسبب بین هم اسباب

آفتاب است  و ماه خوانندش     نور مهر است و گفته اند مهتاب

نعمت الله مر بینی نیکوست               تربیت یافته وی از ارباب

 

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم مهر 1390ساعت 13:41  توسط محمد علی  | 

صدف و گوهر

صدف و گوهریم و بحر و حباب                 جوهرش اب و گوهرش دریاب

قدمی نه درآ  در این دریا                         نظری کن به عین ما در آب

بزم عشق است و عاشقان سر مست      باده نوشند شادی اصحای

بر در می فروش رندانه                      با مسبب نشسته بی اسباب

آفتابی با ماه رو بنمود                           نور مهر است و نام او مهتاب 

چشم بیدار مت عیان بیند                  گر خیالش تو دیده ای در خواب 

نعمت الله عطای سید ماست                  هبه ای بی عوض دهد وهاب   

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم فروردین 1390ساعت 12:2  توسط محمد علی  | 

غرق آبی و آب می جویی

مظهر و مظهرند آب وحباب                  نظری کن به عین ما دریاب

عقل گوید حباب  وآب دواند         عشق گوید یکی است آب و حباب

ظاهرو باطن همه نور است         خوش ظهوری که نور اوست حجاب

نقش غیری خیال اگر بندی             آن خیال استو دیده ای در خواب

غرق آبی و آب می جویی                   گرچه با ما نشسته ای درآب

نور او رو زآفتاب نمود                             باز در شب نمایدت مهتاب

نعمت الله به نور تو دیدم                      این چنین دیده اند اولوالاباب

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم بهمن 1389ساعت 11:48  توسط محمد علی  | 

جام

جامی زحباب پر کن از آب                      جام می ما به ذوق دریاب

در بحر در آ که عین مائی                با مابنشین خوشی در این آب

مه روشن از آفتاب باشد                          آن نور بود به نام مهتاب

چشم تو خیال غیر گردید              خوبیست که دیده ای تو در خواب

محبوب خودو محبوب خویشم                        ما دریا و حباب احباب  

می در قدح است و عاشقان مست            مخمور مرو بیا و بشتاب

سید ساقی و صحبتی خوش              حاضر شده اند جمله اصحاب

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم آذر 1389ساعت 10:36  توسط محمد علی  | 

آب و حجاب

ای اب حیات آب دریاب                         سرچشمه این سراب دریاب 

جامی و شراب و جسم و جانی              این جام پر از شراب دریاب

دل سوخته ایم از آتش عشق                       جانا جگر کباب دریاب

جامی زحباب پر کن از آب                          آبی بخورو حباب دریاب

مائیم حجاب ما در این بحر                     آب است حجاب آب دریاب

دریاب حضور نعمت الله                       این نعمت بی حساب دریاب

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم مهر 1389ساعت 9:59  توسط محمد علی  | 

اين همه علم كرده اي تحصيل

دل بما ده بيا دلي درياب              اين چنين حل مشكلي درياب

به خرابات رو خوشي بنشين           رند سر مست واصلي درياب

اين همه علم كرده اي تحصيل          زين همه علم حاصلي درياب

گر به كرمان همي روي ميرو                  خدمت مير عاقلي درياب

ور به بازار مي روي اي دوست             آن دكان دار جاهلي درياب

گرد بر گرد عارفان مي گرد                    اين چنين يار قابلي درياب

عاشقانه درآدر اين مجلس                        سيد رند كاملي درياب

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم خرداد 1389ساعت 8:47  توسط محمد علی  | 

رحمت خدا

خوش حضوری است بزم ما دریاب          هر چه می بایدت بیا دریاب

می جام فنا چه می نوشی                       ذوق خمخانه بقا دریاب

قدمی نه به خلوت درویش                       پادشه  همدم  گدا دریاب

در خرابات در  دردش نوش                   زان شفا خانه این دوا دریاب

قطره و موج و بحر و جو آبند                   عین ما را به عین ما دریاب

رند مستی اگر طلب کاری                         بر سر کوی او مرا دریاب

          نعمت الله را به دست آور                           مظهر رحمت خدا دریاب          

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389ساعت 8:11  توسط محمد علی  | 

حباب

در عین حباب آب دریاب                            آن آب در این حباب دریاب

نقشی است خیال عالم ای یار        خوابی است تو هم بخواب دریاب

مستیم و خراب در خرابات                   این مست خوش خراب دریاب

مجموع حروف نقطه ای دان                          مجموعه آن کتاب دریاب 

آئینه به نور اوست روشن                               مه بنگرو آفتاب دریاب

با ما بنشین خوشی در این بحر                    ما را بنگر حجاب دریاب

پرسی تو ز ذوق نعمت الله                         گفتیم تو را جواب دریاب

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم بهمن 1388ساعت 8:19  توسط محمد علی  | 

عین ما را بجو

آب ما می رود به جو دریاب                                  عین ما را بجو نکو دریاب

جام بستان و باده را می نوش                        خم می می نگر سبو دریاب

وام کن دیده ای ز اهل نظر                               او به او بین  و او به او دریاب

سخن پشت و رو بسی گفتند                      این سخن نیز پشت و رو دریاب

در سر زلف او پریشان شو                         جمع می باش و مو به مو دریاب

یک زمانی به چشم ما بنگر                      آب این چشمه سو به سو دریاب

جام گیتی نما به دست آور                                    نعمت الله را نکو دریاب

+ نوشته شده در  جمعه بیستم آذر 1388ساعت 20:54  توسط محمد علی  | 

وجود مطلق حق

وجود مطلق الحق اوست دریاب                   مقید او و مطلق اوست دریاب

خیال باطلت دارد پریشان                      ببین مجموع راه حق اوست دریاب

توئی طالب توئی مطلوب فافهم               بگو از جان که صدق اوست دریاب

دل و دلدار جان ما همه اوست                 محیط و موج و رزق اوست دریاب

ار آن ما غرقه  دریای عشقیم                       روان جان مغرق اوست دریاب

به حق تحقیق شد ما را حقیقت                که موجود محقق اوست دریاب

شراب ناب بی غش نوش کردیم               زجامی کش مروق اوست دریاب

طلسم گنج عشق دوست مائیم                ولی مفتاح مغلق اوست دریاب

اگر سید انالحق زد به حق زد                     چو گویای انالحق اوست دریاب

+ نوشته شده در  شنبه نهم آبان 1388ساعت 8:36  توسط محمد علی  | 

در عین ما نظر کن

در عین ما نظر کن چشم پر آب دریاب                  جام شراب بستان آب و حباب دریاب

هر ذره ای که بینی جام جهان نمائیست              در طلعت چو ماهش تو آفتاب دریاب

او بی حجاب با تو تو در حجاب از اوئی     خوش خوش حجاب بردار آن بی حجاب دریاب

چون بلبلان سرمست بگذر سوی گلستان          چون عارفان کامل در گل گلاب دریاب

با ما درآبه دریا ما را به عین ما جو                 موج و حباب و قطره می بین و آب دریاب

در گوشه خرابات رندی اگربیابی                  با عاشقان نشسته مست و خراب دریاب

نور جمال سید بیدار اگر ندیدی                       نقش خیال رویش باری به خواب دریاب

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم مهر 1388ساعت 19:26  توسط محمد علی  | 

بگذر ز حجاب خود پرستی

موج وحباب آب دریاب                  آن  آب در این حباب دریاب

ور آینه مه منور                                  نور رخ آفتاب دریاب

هر برگ گلی که رو نماید               در عارض او گلاب دریاب

با ساقی ما دمی در آور             ساغر بستان شراب دریاب

بگذر ز حجاب خود پرستی          معشوقه بی حجاب دریاب

نقشی که خیال غیر بندد             باشد اثری ز خواب دریاب

گنجیست وجود نعمت الله          آن گنج در این خراب دریاب

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم مرداد 1388ساعت 19:5  توسط محمد علی  | 

ساغر

ساغر پر شراب را دریاب                          آب نوش وحباب را دریاب

چیست نقش خیال  جمله حجاب      بی حجاب این حجاب را دریاب

آفتاب است و ماه خوانندش                       ماه بین آفتاب را دریاب

همه عالم سراب و ما سر آب                  سر آب و سراب را دریاب

دل صاحبدلان بدست آور                         جمع ام الکتاب  را دریاب

کار خیر است عشق  و می خواری             کار خیر و ثواب را دریاب

در خرابات نعمت الله جو                       رند مست و خراب را دریاب

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم تیر 1388ساعت 22:56  توسط محمد علی  | 

جام وشراب

صورت ومعنی ما آب وحباب                خود که دارد این چنین جام و شراب

ما ز دریائیم و دریا عین ماست                      می نماید موج ما ما را حجاب

جز یکی در هر دوعالم هست نیست    ورتو گوئی هست می بینی به خواب

بسته رو بندی زنور روی خود                        آفتاب است او ولیکن مه نقاب

جامی از می پر زمی بستان بنوش                 تا ببینی خوش حبابی پر زآب

ساقی ار بخشد تو را خمخانه ای              شادی او نوش میکن بی حساب

در خرابات مغان دامن کشان                       نعمت الله میرود مست وخراب

+ نوشته شده در  جمعه پنجم تیر 1388ساعت 19:45  توسط محمد علی  | 

حساب

ساقیی دیدیم مستانه به خواب          جام می بخشید ما را بی حساب

چون شدم بیدار من بودم نه او             آنکه در خوابش بدیدم بی حجاب

بسته ام نقش خیالش در نظر                      آفتابی رو نمود ه مه نقاب

در خیال خواب باشد روزوشب      هر که بیند این چنین خوابی به خواب

غیر او در بحر ما از ما مجو                         گفتمت والله اعلم بالصواب

عین ما می بین به عین ما چوما             بر کف ما چون حبابی پر از آب

در خرابات جهان موجود نیست       همچو سید عاشقی مست و خراب

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم خرداد 1388ساعت 14:39  توسط محمد علی  | 

نقاب

آفتابی رو نموده مه نقاب                    مه نقابی می نماید آفتاب

موج دریائیم و دریا عین ما              عین ما بر عین ما باشد حجاب

جمله عالم در محیط عشق او            نزد ما باشد حبابی پر از آب

غیر او در عمر خود گردیده ای        دیده ای نقش خیال او به خواب

نعمت الله در خرابات مغان            او افتاده دیدمش مست و خراب

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام اردیبهشت 1388ساعت 19:1  توسط محمد علی  | 

آفتاب

چیست عالم سایه بان آفتاب                تن بود چون سایه و جان آفتاب

نور عالم شمس دینش خوانده اند        سر این دریاب و می خوان آفتاب

از برای نزل بزم عاشقان                        جام زرین است برخوان آفتاب

آفتاب حسن او عالم گرفت                           تا قیامت باد تابان آفتاب

نور روی نعمت الله دیده ام                           می نماید در نظر آن آفتاب  

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم اردیبهشت 1388ساعت 16:53  توسط محمد علی  | 

آب وحباب

با تو گویم که چیست جام شراب       به مثل نزد ما چو آب وحباب

خوش بیا سوی ما در این دریا             عین ما را به عین ما دریاب

موج ودریا یکی است تا دانی           نظری کن به چشم ما در آب

صورت و معنی ای که می نگرم      سبب است و مسبب اسباب

هر که گوید که غیر او دیدم                دیده نقش خیال او در خواب  

آفتاب است و ماه گویندش             نور مهر است و نام او مهتاب

نعمت الله خدا به من بخشد            یافتم خوش عطائی از وهاب

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام فروردین 1388ساعت 11:48  توسط محمد علی  | 

مجمع البحرین

مجمع البحرین جام است و شراب      این شراب و جام آب است و حباب

غرق دریایی و تشنه . ای عجب                 بر سر آبی و میجویی سراب

نقش او دارد کزاو دارد نصیب               هر خیالی را که میبینی به خواب

چشم ما روشن به نور روی اوست                در نظر داریم ازآن رو آفتاب

چون حجاب او نمی دانم جز او              روزو شب میبینم او را در حجاب

حرفی از اسرار جد ما بود                             معنی مجموعه ام الکتاب

نعمت الله در خراباتش طلب                 همدم جام می و مست و خراب

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم فروردین 1388ساعت 17:28  توسط محمد علی  | 

دریا

درآباما دراین دریا وخوش بنشین به چشم ما    به عین ما نظر می کن ببین ماراردراین دریا

اگر موج است اگر قطره به عین ما همه آب است               وگرتو آبرو جویی بجو از آبروی ما

بهشت جاودان ما سرابستان میخانه                       هوای جنت ار داری درآ در جنت الماوا

به نور آفتاب او همه عالم منور شد       نگر هر ذره ای روشن که خورشیدی است مه سیما

اگر گویی کرم فرما مرا جائی نشانی ده            نشان ونام را بگذار و میجو جای آن بی جا

بلا بالا گرفت امروز ار آن بالا که میدانی             چوخوش باشد بلای ما اگر باشد از آن بالا

حریف نعمت الله شو که یار رند سرمست است     به نور اونظر میکن ببین یکتای بی همتا

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین 1388ساعت 13:6  توسط محمد علی  | 

هویت

به هویت چو اوست با اسما             آن هویت طلب کن از اشیا

از هویت خبر اگر داری                           به هویت خدا بود با ما

گر چه آب روان بود در جو                      بخور آبی ولیکن از دریا

دامن خود بگیرو خوش بنشین         تا به کی میروی تو جا از جا

با تو مقصود تو است هم خانه              در بدر میروی کجا و چرا

از خودی بگذر و خدا را جو                 چند باشی مقید من و ما

همچو سید از این و آن بگذر                تا بیابی مراد هر دو سرا

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم اسفند 1387ساعت 19:59  توسط محمد علی  | 

جمال بی مثال او

اگرآیی دراین دریابیابی آبروی ما                   بیا بی آبروی ما اگرآیی دراین دریا

رها کن دی و هم فردا بیا امروز دریابش   بیا امروزدریابش رها کن دی و هم فردا

ندارم با کسی پروا بجزباساقی مستان  بجز ساقی مستان ندارم با کسی پروا

بودمجموعه اسما هرآن حرفی که میخواندم             هر ان حرفی که میخوانم بود مجموعه اسما

نماید در همه اشیا جمال بی مثال او        جمال بی مثال او نماید در همه اشیا

درآدر میکده تنها حریف نعمت الله شو      حریف نعمت الله شو درآدر میکده تنها

خبر دارم ز او ادنا  بجان سید عالم             به جان سید عالم خبر دارم زاو ادنا

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم اسفند 1387ساعت 9:20  توسط محمد علی  | 

عین دریا

عین دریائیم و دریا عین ما                           نیست مارا ابتدا و انتها

بر درمیخانه مست افتاده ایم           خانه ما خوشتر است از دو سرا

بینوایان خوش نوایی یافتند               بینوا شو گر همی خواهی خدا

گفته ی مستانه مارا بخوان           عاشقانه خوش سرودی می سرا

درد مندیم و دوای درد ماست                 درد ما هم درد ما باشد دوا

سر به پای خم می بنهاده ایم          بی حجاب ای عارف عاشق بیا

در طریقت خرقه ایی پوشیده ایم                 دست ما و دامن آل عبا

نعمت الله ساقی و ما رند مست            گو بیا یاری که دارد ذوق ما

در همه عالم به چشم ما ببین                     سیدت آئینه گیتی نما

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم بهمن 1387ساعت 12:21  توسط محمد علی  | 

ما و او

فلولاه و لولانالما کان الذی کانا                       اگر نه ما واوبودی نبودی این وآن جانا

فاناعبده حقاوان الله مولانا                         حقیقت بنده اوئیم وسلطان است او مارا

وانا عینه فا علم اذا اما قلت انسانا      یکی عین است ودونامش یکی موج ویکی دریا

فلا تحجب به انسان فقد اعطاک برهانا            برون آاز حجاب خود نگر بر هان ما پیدا

فاعطیناه ما یبدی به فینا واعطانا                   عطا کردیم او و شد این مشکلت حلوا

فصا را لامر مقسموما با یاه وایانا                   بهم پیوسته می باید که پیدا شود اینها

فاحیاه الذی یدری بقلبی حین احیانا   چه خوش حییی که میبخشد حیات او حیات ما

و کنا فیه اکوانا واعیاناوازمانا                   همه بودیم در ذاتش که پیدا گشته ایم اینجا

ولیس بدایم فینا ولکن ذاک احیانا                     نباشد حال ما دایم بود حق دایما باما

بنور مهر ومه بنگر که هردو نعمت الله اند     زهر دو روز و شب روشن ببین دردیده بینا  

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم بهمن 1387ساعت 12:1  توسط محمد علی  | 

آشنای بحر

گر بيابي آشناي بحر ما                     باز پرس احوال ما از آشنا

عين ما جوئي به عين ما بجو            جز به عين ما نيابي عين ما

هر كه او در عشق او فاني شود           از حيات عشق او يابد بقا

دردمندي كاو بود همدرد ما                هم ز درد  درد  دل يابد دوا

نقش مي بندم خيالش در نظر      گشته روشن چشمم از نور لقا

در خرابات مغان مست و خراب         باده مي نوشيم دايم بي ريا

نعمت الله را نهايت هست نيست               كي بود بي ابتدا را انتها    

+ نوشته شده در  جمعه چهارم بهمن 1387ساعت 11:6  توسط محمد علی  | 

هو معنا

هو معنا و فانظروامعنا                                       انه ظاهرا بنا فینا

ما خیالیم و در حقیقت او                          ما حبابیم و عین ما  دریا

هر که بینی و هر چه میبینی           می و جام است و صورت و معنا

شاهدی در هزار جامه نگر                            نظری کن به دیده بینا

ساغری از می است و پراز می              گر طلب می کنی بجو از ما

دور رندان ما است باز امروز                      فارغ از دی و ایمن از فردا

رند مستی چو نعمت الله نیست            گر تو گویی هست هان بنما

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم دی 1387ساعت 10:30  توسط محمد علی  | 

عقل

عقل برو برو برو عشق بیا بیا                           راحت جان و دل توئی دور مشو زپیش ما

داروی درد عاشقی هست دوای درد ما           نیست به نزد عاشقان خوشتر ازاین دوا دوا

کشته تیغ عشق اوزنده دلی است جاودان   بنده خویش اگر کشد نیست به خواجه خونبها

مست و خراب وساکنم بر سر کوی می فروش           زاهد و کنج صومعه او به کجا و ما کجا

جام جهان نمای ما آینه جمال او                                  جام جهان نمانگر روی به آینه نما

هر که گدای او بود پادشه است بر همه                    شه چه بود که پادشه بر در او بود گدا

سید مست ما سزد بنده بندگی او                            حضرت او از آن ما جنت و حوریان ترا

+ نوشته شده در  دوشنبه نهم دی 1387ساعت 13:53  توسط محمد علی  | 

صوفی

صوفی صافی است در عین صفا                       می نماید نور او او رابه ما

ذره ای از آفتاب نور او                          نیست خالی در همه ارض و سما

نقطه نقطه دایره پیموده است                             وصل کرده ابتدا با انتها

جامع مجموعه ام الکتاب                                  مظهر ذات و صفات کبریا

سیدم مست است و جام می به دست     گر تو رندی باده می نوشی بیا

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم آذر 1387ساعت 15:18  توسط محمد علی  | 

موج

موج و  دریا آب باشد نزد ما                              لاجرم باشد حجاب ما زما

غرقه دریای بی پایان شدیم                               غیر ما دیگر نباشد آشنا

آبرو میجویی بیا از ما بجو                                    تا بیابی آب روی ما زما

رو فنا شو تا بقا یابی ز عشق                         بینوا شو تا تا از او یابی نوا

بر درمیخانه مست افتاده ایم                        بی حجاب و فارغ از هردو سرا

از وجود و از عدم آسوده ایم                                   باز رسته از فنا و از بقا

رند سر مستیم در کوی مغان                        نعمت الله گر همی خواهی بیا

+ نوشته شده در  جمعه یکم آذر 1387ساعت 6:25  توسط محمد علی  | 

 

پايگاه اطلاع رساني حديث بصورت كاملاًموضوعي