دیوان کامل حضرت شاه نعمت الله ولی

ای یار دل یار بدست ار خدارا                      زاین بیش دل خسته میازار خدا را

مستیم وخرابیم و سر از پای ندانیم            ای عقل رها کن من و دلدار خدا را

خوش اب حیاتی است اگر تشنه ابی       جامی ز می عشق بدست ار خدا را

گر یک سرو موئیست حجاب تو در این ره          بردار حجاب خود و مگذار خدا را

هر چیز که داری به امانت به تو دادند                    تو نیز امیمانه نگهدار خدا را

عشق آمدو گفتا دهم کام تو گفتم                  تاخیر مکن یار در این کار خدا را

گر جان عزیزت طلبد سید مستان                شکرانه بنه بر سر و بسپار خدا را

همه علام تر او او ما را                                طلب او کن و بجو ما را

سر زلفش به دست  ما  افتاد                     می نمایند مو به مو مارا

غرق بحریم تا نپنداری                              تشنه جویای آب جو ما را

ما خراباتیان سر مستیم                      هر چه خواهی بر و بگو ما را

دیده تو شود به ما  روشن                           گر ببینی به نور او ما را

همه از خم وحدتش مستقیم                    جام می آن تو سبو ما را

نعمت الله رند سر مست است          می کشد  باز سو به  سو  ما را