دیوان کامل حضرت شاه نعمت الله ولی

خرم آن دل كه شود محرم اسرار شما       دلخوش آنكس كه بود عاشق غمخوار شما

همت قاصر اگر مي طلبد حور و قصور                   همت عالي ما هست طلبكار شما

چشم من روي شما هم بشما مي بيند                  ديده ام ديده مگر نور زانوار شما

دو جهان را بفروشيم بيك جرعه مي                           گر خريدار بود بر سربازار شما

بزم عشق است و شما عاشق سرمست مدا            تا ابد لطف خدا باد نگهدار شما

جان چه باشد كه كنم در قدمت ايثارش                قاصرم گر همه عالم كنم ايثار شما

نعمت الله ز خدا وصل شما مي جويد            هست اميدش كه رسد باز به ديدار شما

بحر در جوش است و رو دارد بما                              گوهر دريا همي آرد بما

گنج اسما حضرت سلطان عشق                    يك به يك مجموع بشمارد بما

ما امينيم امانت آن اوست                               هر چه او بسپرد و بسپارد بما 

كشت ما از خشكسالي ايمن است                  رحمتش پيوسته مي بارد بما 

باز يارم باز ياري ميكند                                     تخم نيكي نيك مي كارد بما

دارم اميدي كه لطفش از كرم                                  ما يي ما هيچ نگذارد بما

خاطر موري ز ما آزرده نيست                                     سيد ما كي بيازارد بما

عالمی غرقند در سیلاب ما                         تشنگان دانند قدر آب ما

آفتابی رو نماید روشن است                   گر ببینی روی این مهتاب ما

خوش خیالی می نماید روزوشب             گه به بیداری و گه در خواب ما

حکم میخانه به ما بخشیده است             حضرت سلطان ما وهاب ما

نسبت ما با رسول الله بود                  خود که دارد اینچنین انساب ما

در خرابات مغان گر بگذری                   مجلسی بینی همه اصحاب ما

بر در سید مقامی یافتیم                           فصل فصل او بود در باب ما