ساقی به کرم نواخت ما را خم خانه بریخت بر سر ما
ما جام حباب چون حبابیم در است زما و ما ز دریا
عشق است که هیچ جا ندارد هر جا می جم تو جام بیجا
در دیده مست ما توان دید آن نور ولی به چشم بینا
آئینه از او وجود دارد او نیز به آئینه هویدا
با شمع جمال او که باشد پروانه عقل بی سرو پا
رندیم و حریف نعمت الله هرگز نکنیم توبه حاشا
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم مرداد 1387ساعت 0:25 توسط محمد علی
|
