فلولاه و لولانالما کان الذی کانا اگر نه ما واوبودی نبودی این وآن جانا
فاناعبده حقاوان الله مولانا حقیقت بنده اوئیم وسلطان است او مارا
وانا عینه فا علم اذا اما قلت انسانا یکی عین است ودونامش یکی موج ویکی دریا
فلا تحجب به انسان فقد اعطاک برهانا برون آاز حجاب خود نگر بر هان ما پیدا
فاعطیناه ما یبدی به فینا واعطانا عطا کردیم او و شد این مشکلت حلوا
فصا را لامر مقسموما با یاه وایانا بهم پیوسته می باید که پیدا شود اینها
فاحیاه الذی یدری بقلبی حین احیانا چه خوش حییی که میبخشد حیات او حیات ما
و کنا فیه اکوانا واعیاناوازمانا همه بودیم در ذاتش که پیدا گشته ایم اینجا
ولیس بدایم فینا ولکن ذاک احیانا نباشد حال ما دایم بود حق دایما باما
بنور مهر ومه بنگر که هردو نعمت الله اند زهر دو روز و شب روشن ببین دردیده بینا
